Przyswoić sobie styl Jezusa

Stacja VI

Weronika ociera twarz Jezusa

Z Ewangelii według św. Jana(12, 20-21)

Wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon [Bogu] w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, mówiąc: «Panie, chcemy ujrzeć Jezusa».

Z pism św. Franciszka z Asyżu(Pat4:FF269)

Przyjdź królestwo Twoje (Mt 6, 10): abyś królował w nas przez łaskę i doprowadził nas do Twego królestwa, gdzie będziemy oglądać Cię bez zasłon, miłować doskonale i w radosnym zjednoczeniu cieszyć się Tobą na wieki^[9].

Ten, którego Psalmy opiewały jako „najpiękniejszego z synów ludzkich” (Ps45, 3), ma teraz rysy cierpiącego Sługi zapowiedzianego przez Izajasza: „Nie miał on wdzięku ani też blasku, aby [chciano] na niego popatrzeć, ani wyglądu, by się nam podobał” (Iz53, 2).

Weronika jest strażniczką wizerunku Twojego oblicza, Jezu. Mogła go zyskać dzięki gestowi miłosierdzia: otarła Twoją twarz pokrytą krwią i kurzem. Weronika nie przekazuje nam pamięci o pozowanym wizerunku, lecz pamięć o Mężu boleści, który uzdrowił nas przez swoje rany.

Pomóż nam, Jezu, pielęgnować pragnienie oglądania Twojego oblicza. Daj nam łaskę, którą obdarzyłeś Apostołów, by mogli ujrzeć Ciebie pełnego blasku i przemienionego. Ale przede wszystkim pomóż nam mieć uważne oko Weroniki, które potrafi Ciebie rozpoznać nawet w Twoim zdeformowanym pięknie. Uczyń nas zdolnymi do ocierania dziś Twojego oblicza, nadal pokrytego kurzem i krwią, oszpeconego każdym czynem, który depcze godność jakiejkolwiek osoby ludzkiej.

Módlmy się, powtarzając: Pomóż nam rozpoznać Cię, Jezu.

Kiedy Twoje oblicze jest oszpecone: Pomóż nam rozpoznać Cię, Jezu.

W każdej osobie potępionej przez uprzedzenia: Pomóż nam rozpoznać Cię, Jezu.

W ubogim pozbawionym swej godności: Pomóż nam rozpoznać Cię, Jezu.

W kobietach – ofiarach handlu ludźmi i zniewolonych: Pomóż nam rozpoznać Cię, Jezu.

W dzieciach, którym skradziono dzieciństwo i zniszczono przyszłość:Pomóż nam rozpoznać Cię, Jezu.