Homilia Benedykta XVI podczas Boskiej Liturgii w prawosławnej katedrze św. Jerzego

(Stambuł, 30 listopada 2006) - tłum. Krzysztof Gołębiowski (Katolicka Agencja Informacyjna) - Benedykt XVI ponowił zaproszenie do "podjęcia braterskiego dialogu" nt. sposobów pełnienia posługi Biskupa Rzymu, aby mogła być służbą miłości uznaną przez wszystkich chrześcijan. Jako pierwszy z ideą tą wystąpił w 1995 r. papież Jan Paweł II.

Mój czcigodny poprzednik, Sługa Boży Papież Jan Paweł II mówił o miłosierdziu, jakim odznacza się posługa jedności Piotra, o miłosierdziu, którego Piotr sam jako pierwszy doświadczył (encyklika "Ut unum sint", 91). To na tej podstawie Papież Jan Paweł wystosował zaproszenie do podjęcia braterskiego dialogu w celu określenia sposobu, w jaki mogłaby być pełniona posługa Piotrowa dzisiaj, tak aby, szanując jej istotę i naturę, "mógł on pełnić służbę miłości, uznaną przez wszystkich" (tamże, 95). Pragnę dzisiaj przypomnieć i ponowić to zaproszenie.

Andrzej, brat Szymona Piotra, otrzymał inne zadanie od Pana, które zresztą podpowiadało samo jego imię. Jako ten, który mówił po grecku, stał się - wraz z Filipem - Apostołem spotkania z Grekami, którzy przybyli do Jezusa (por. J 12,20 i n.). Tradycja mówi nam, że był misjonarzem nie tylko w Azji Mniejszej i na ziemiach na południe od Morza Czarnego, to znaczy na tym właśnie obszarze, ale także w Grecji, gdzie poniósł śmierć męczeńską.

Apostoł Andrzej reprezentuje zatem spotkanie między wczesnym chrześcijaństwem a kulturą grecką. Spotkanie to, szczególnie w Azji Mniejszej, stało się możliwe zwłaszcza dzięki wielkim Ojcom Kapadockim, którzy wzbogacili liturgię, teologię i duchowość Kościołów zarówno wschodnich, jak i zachodnim. Przesłanie chrześcijańskie niczym ziarno pszenicy (por. J 12,24) upadło na tę ziemię i przyniosło liczne plony. Musimy być głęboko wdzięczni za dziedzictwo, które stało się następstwem owocnego spotkania orędzia chrześcijańskiego i kultury helleńskiej. Odcisnęło to trwałą pieczęć na Kościołach Wschodu i Zachodu. Ojcowie greccy pozostawili nam cenny skarb, z którego Kościół nadal czerpie bogactwa stare i nowe (por. Mt 13,52).

Lekcja o ziarnie pszenicy, które obumiera, aby przynieść owoc obfity, ma swój odpowiednik w życiu św. Andrzeja. Tradycja mówi nam, że podzielił los swego Pana i Nauczyciela, kończąc swe dni w Patrasie w Grecji. Tak jak Piotr, poniósł śmierć na krzyżu, przekątnym, który czcimy dzisiaj jako krzyż św. Andrzeja. Na jego przykładzie uczymy się, że droga każdego pojedynczego chrześcijanina, podobnie jak Kościoła jako całości, prowadzi do nowego życia, życia wiecznego, przez naśladowanie Chrystusa i doświadczenie Jego Krzyża.

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Reklama

Reklama