Audiencja środowa: O św. Bazylim Wielkim

Świętego Bazylego Wielkiego - jednego z największych teologów i ojców Kościoła starożytności - przypomniał w katechezie Benedykt XVI.

Było to ponowne przedstawienie tej postaci na pierwszej po przerwie wakacyjnej audiencji ogólnej papieża, która odbyła się 1 sierpnia w Auli Pawła VI w Watykanie. Wzięło w niej udział prawie 6 tys. pielgrzymów z całego świata, w tym także z Polski.

Publikujemy cały tekst nauczania Ojca Świętego:

Drodzy bracia i siostry!
Po trzytygodniowej przerwie powracamy do naszych tradycyjnych spotkań środowych. Dzisiaj chciałbym po prostu nawiązać do ostatniej katechezy, której tematem były życie i pisma świętego Bazylego, biskupa na terenie obecnej Turcji w Azji Mniejszej, w IV wieku. Istnienie tego wielkiego Świętego oraz jego dzieła dostarczają wielu sposobności do refleksji i stanowią również dzisiaj dla nas cenną naukę.

Jest to przede wszystkim przywołanie tajemnicy Boga, która pozostaje dla człowieka najbardziej znaczącym i życiowym punktem odniesienia. Ojciec jest "początkiem wszystkiego i przyczyną sprawczą tego, co istnieje, korzeniem żyjących" (Hom. 15,2 de fide: PG 31,465c), a nade wszystko "Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa" (Anaphora sancti Basilii). Dochodząc do Boga przez stworzenia, "uświadamiamy sobie Jego dobroć i Jego mądrość" (Bazyli, Contra Eunomium 1,14: PG 29,544b). Syn jest "wizerunkiem dobroci Ojca i podobną Mu pieczęcią" (por. Anaphora sancti Basilii). Swym posłuszeństwem i swoją męką Słowo wcielone dokonało misji Odkupiciela człowieka (por. Bazyli, In Psalmum 48,8: PG 29,452ab; por. także De Baptismo 1,2: SC 357,158).

I wreszcie mówi on szeroko o Duchu Świętym, któremu poświecił całą książkę. Ukazuje nam, że Duch ożywia Kościół, napełnia go swymi darami, czyni go świętym. Wspaniała światłość Bożej tajemnicy odbija się w człowieku, obrazie Boga, i podnosi jego godność. Bazyli wykrzykuje: "[Człowiecze], uświadom sobie swoją wielkość, biorąc pod uwagę cenę zapłaconą za ciebie: spójrz na cenę twego wykupienia i zrozum swoją godność!" (In Psalmum 48,8: PG 29, 452b). W szczególności chrześcijanin, żyjąc zgodnie z Ewangelią, przyzna, że wszyscy ludzie są dla siebie braćmi; że życie to zarządzanie dobrami otrzymanymi od Boga, dlatego każdy odpowiedzialny jest przed innymi i że ten, kto jest bogaty, musi być "wykonawcą rozkazów Boga dobroczyńcy" (Hom. 6 de avaritia: PG 32,1181-1196). Wszyscy musimy pomagać sobie i współpracować jako członki jednego ciała (por. Ep. 203,3).

I on sam w swych homiliach używał śmiałych i mocnych słów na ten temat. Kto bowiem, zgodnie z przykazaniem Bożym, pragnie miłować bliźniego swego jako siebie samego, "nie powinien posiadać więcej ponad to, co posiada jego bliźni" (Hom. in divites: PG 31,281b).

«« | « | 1 | 2 | 3 | » | »»

Reklama

Reklama