W Wielkim Poście czas wrócić do ojczyzny

Ojciec Święty przyjął popiół z rąk słowackiego emerytowanego kardynała kurialnego, Jozefa Tomko, którego dominikańska świątynia jest kościołem tytularnym. Sam posypał głowy niektórym ze swoich współpracowników, zakonnikom, zakonnicom i świeckim.

W homilii Benedykt XVI skoncentrował się na znaku popiołu, który przypomina chrześcijanom, że z prochu powstali i w proch się obrócą.

TŁUMACZENIE:
„Znak popiołu odwołuje nas do wspaniałego obrazu stworzenia, w którym mowa jest o tym, że istota ludzka jest szczególną jednością materii i Bożego tchnienia, poprzez obraz prochu ziemi ukształtowanego przez Boga i ożywionego Jego oddechem tchniętym w nozdrza nowego stworzenia”.

Nawiązując do opisu stworzenia z Księgi Rodzaju Ojciec Święty podkreślił, że konsekwencją upadku jest przekleństwo ziemi, które ma dla człowieka funkcję „leczniczą”, pomagając uznać swe ograniczenia. Jak stwierdził papież „kiedy Bóg mówi do człowieka: ‘prochem jesteś i w proch się obrócisz’, wraz ze słuszną karą pragnie również ogłosić drogę zbawienia, która wieść będzie właśnie przez ziemię, przez ów ‘proch’, owo ‘ciało’, które zostanie przejęte przez Słowo”.



TŁUMACZENIE:
„To w tej zbawczej perspektywie słowo Księgi Rodzaju zostaje podjęte przez liturgię Środy Popielcowej: jako wezwanie do pokuty, pokory, aby uzmysławiać sobie swoją śmiertelną kondycję, ale aby nie kończyć w rozpaczy, ale aby przyjąć właśnie w tej naszej śmiertelności niewyobrażalną bliskość Boga, który, poza śmiercią otwiera przejście do zmartwychwstania, do wreszcie odnalezionego raju.”

Papież zaznaczył, że możliwość uzyskania Bożego przebaczenia wynika z faktu, że sam Bóg, w osobie swego Syna, zechciał dzielić naszą kondycję, ale nie zepsucie grzechu. Ojciec wskrzesił Go mocą swego Ducha Świętego a Jezus, nowy Adam, stał się „duchem ożywiającym”, pierwocinami nowego stworzenia.

Na następnych stronach publikujemy tekst papieskiej homilii w tłumaczeniu na język polski