Filmowe portrety Jana XXIII

O Janie XXIII nakręcono cztery filmy. Pierwszy powstał już dwa lata po śmierci papieża.

Filmowy pojedynek

Rok po beatyfikacji Jana XXIII dwie konkurujące ze sobą włoskie stacje telewizyjne ogłosiły, że przygotowują, każda z osobna, filmy poświęcone papieżowi. W tej swoistej rywalizacji zwyciężyła państwowa RAI i w 2002 r. zaprezentowała widzom dwuczęściowy miniserial „Papież Jan – Jan XXIII”, znany w Polsce pod tytułem „Jan XXIII, papież pokoju”. W historii włoskiej telewizji państwowej okazał się on największym hitem programowym, oba odcinki obejrzało łącznie aż 27 milionów widzów. Świadczyć to może nie tyle o samej jakości artystycznej solidnie zresztą nakręconego serialu, ile o zainteresowaniu postacią bohatera filmu. Obraz Giorgia Capitaniego przedstawia pełną biografię papieża od czasów młodości aż do czasu Soboru Watykańskiego II i śmierci. Akcja rozpoczyna się w Wenecji, kiedy patriarcha Angelo Roncalli dowiaduje się o śmierci papieża Piusa XII. W czasie podróży do Rzymu wspomina swoją matkę, rodzinę i ubogie dzieciństwo na wsi. Roncalli nie ma osobistych ambicji ani też nie spodziewa się, że może zostać papieżem. Swoje dotychczasowe życie poświęcił Bogu i ludziom, kierując się ewangelicznym przesłaniem. Okazuje się jednak, że w czasie konklawe w kolejnych głosowaniach żaden z kandydatów nie uzyskuje wymaganej liczby głosów. Ostatecznie kiedy pada jego kandydatura, będąca swojego rodzaju kompromisem, ku swemu zaskoczeniu zostaje wybrany. Film przedstawia wydarzenia Soboru Watykańskiego II, a także wysiłki podejmowane przez papieża na rzecz pokoju i mediację w czasie kryzysu kubańskiego. Sukces filmu to w znacznej mierze zasługa Edwarda Asnera w roli tytułowej, który oddał na ekranie charyzmę papieża, jego ciepło, dobroć i niezwykłe poczucie humoru. Miniserial wyprodukowała znana z wielu głośnych telewizyjnych seriali i filmów firma Lux Vide, mająca na swoim koncie m.in. „Papieża Jana Pawła II” czy „Św. Ritę”. Równie znakomitą kreację, co Asner w filmie Capitaniego, stworzył Bob Hoskins w miniserialu „Dobry Papież” Ricky Tognazziego, który miał premierę rok później. Film rozpoczyna się w dniu śmierci Jana XXIII, kiedy papież wspomina wydarzenia ze swojego życia. Reżyser szczegółowo przedstawia dzieciństwo i historię powołania przyszłego papieża, okres jego studiów, a także czasy młodości i przyjaźni z dwoma seminarzystami. Jeden z nich będzie później kardynałem, a drugi zostanie ekskomunikowany. Podobnie jak w filmie Giorgia Capitaniego, Tognazzi przedstawia ważne historyczne wydarzenia w z udziałem Jana XXIII. Pokazuje m.in. obszerny epizod z czasów II wojny światowej, w którym przyszły papież z pomocą von Papena, niemieckiego ambasadora w Turcji, ratuje żydowskie dzieci przed deportacją do obozu zagłady. Relacjonuje też wysiłki papieża na rzecz pokoju w czasie kryzysu kubańskiego. Jednym z głównych wątków filmu jest zwołany przez papieża Jana XXIII Sobór Watykański II. Znajdziemy w tym filmie kilka naprawdę poruszających scen, jednak inaczej niż to było w przypadku „Jana XXIII, papieża pokoju” Tognazzi wplótł w akcję mnóstwo wątków i postaci fikcyjnych, które umniejszają wiarygodność filmowej opowieści. Mnóstwo tu stereotypów i uproszczeń. Dotyczy to szczególnie przedstawienia stosunków papieża z Kurią Rzymską, która w filmie jawi się jako miejsce, gdzie dominują intrygi i walka o władzę.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Reklama

Reklama