Audiencja środowa: O wielkości i dobroci Boga

Do Dnia Życia Konsekrowanego, obchodzonego 2 lutego - w tym roku już po raz dziesiąty - nawiązał Benedykt XVI w przemówieniu do Polaków obecnych na audiencji ogólnej w Auli Pawła VI w Watykanie.

Papież wezwał do modlitwy w intencji "sióstr i braci, którzy wybrali czystość, ubóstwo i posłuszeństwo jako drogę świętości" oraz do dziękczynienia za powołania do stanu zakonnego.

Oto tekst pozdrowień Ojca Świętego do naszych rodaków:

"Serdecznie witam obecnych tu Polaków. Jutro będziemy obchodzić dzień życia konsekrowanego. Dziękujmy Bogu za powołania zakonne i prośmy Go, aby wspierał łaską siostry i braci, którzy wybrali czystość, ubóstwo i posłuszeństwo jako drogę świętości. Wam i waszym rodzinom z serca błogosławię. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus".

Wcześniej ks. Paweł Ptasznik z Polskiej Sekcji Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej odczytał polskie streszczenie katechezy papieskiej:

"Psalm, który dzisiaj rozważamy, jest litanijną modlitwą, skierowaną do Boga, który wchodzi w ludzkie dzieje, aby wynieść całe stworzenie do zbawczej pełni. Dzięki tej obecności nie jesteśmy zdani na łaskę i niełaskę ciemnych mocy, nie jesteśmy osamotnieni w naszej wolności, ale stajemy się uczestnikami działania Boga potężnego i kochającego, który panuje w swoim królestwie. A nie jest to królestwo zbudowane na sile, panowaniu i ucisku, ale na miłosierdziu, czułości, dobroci, sprawiedliwości i łasce".

Obecni byli pielgrzymi polscy z różnych diecezji i parafii z naszego kraju, m.in. księża z diecezji sosnowieckiej, przybyli w piątą rocznicę święceń kapłańskich, harcerze oraz osoby indywidualne z Polski i emigracji. Jak zwykle Polacy powitali Ojca Świętego i jego przemówienie z wielką sympatią i entuzjazmem.

Na zakończenie audiencji Papież odmówił ze wszystkimi obecnymi Modlitwę Pańską i udzielił im, wraz z obecnymi w Auli biskupami błogosławieństwa apostolskiego.

Publikujemy cały tekst papieskiej katechezy:

1. Modliliśmy się przed chwilą słowami Psalmu 145 (144), będącego radosnym wysławianiem Pana, wynoszonego jako władca pełen miłości i czułości, zatroskany o wszystkie swoje stworzenia. Liturgia przynosi nam ten hymn w dwóch różnych częściach, które odpowiadają także dwóm częściom poetyckim i duchowym samego Psalmu. Teraz zatrzymamy się na części pierwszej, obejmującej wiersze od 1 do 13.

Psalm zanoszony jest do Pana, wzywanego i opisanego jako "król" (por. Ps 145 [144], 1), wyobrażenie Boga, dominujące w innych hymnach psalmicznych (por. Ps 47 [46]; 93 [92]; 96-99 [95-98]). Co więcej, centrum duchowe naszej pieśni stanowi właśnie intensywna i żarliwa celebracja boskiego majestatu. Powtarza się w niej cztery razy - jak gdyby dla wskazania czterech kardynalnych punktów bytu i historii - hebrajskie słowo malkut, "królestwo" (por. Ps 145 [144], 11-13).

«« | « | 1 | 2 | » | »»