Kościół zgromadzony wokół Eucharystii

Nieszpory na rozpoczęcie 47. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego

Reklama

1. «Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie» (Ef 4, 4).

Jedno Ciało! Na tych słowach apostoła Pawła skupia się szczególnie dzisiejszego wieczoru cała nasza uwaga, gdy odprawiamy uroczyste Nieszpory na rozpoczęcie Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego. Jedno Ciało: myśl zwraca się przede wszystkim ku Ciału Chrystusa, które jest Chlebem życia!

Jezus, narodzony dwa tysiące lat temu z Maryi Panny, zechciał pozostawić nam w Ostatniej Wieczerzy swoje Ciało i Krew złożone w ofierze za całą ludzkość. Wokół Eucharystii, sakramentu Jego miłości do nas, gromadzi się Kościół, Jego Mistyczne Ciało. Chrystus i Kościół, jedno Ciało, jedna wielka tajemnica. Mysterium fidei!

2. Ave, verum corpus, natum de Maria Virgine! - Bądź pozdrowione, prawdziwe Ciało Chrystusa, zrodzone z Maryi Panny! Zrodzone w pełni czasu, zrodzone z niewiasty, zrodzone pod prawem (por. Ga 4, 4).

W sercu Wielkiego Jubileuszu i na początku tygodnia poświęconego Kongresowi Eucharystycznemu powracamy do tego historycznego wydarzenia w dziejach naszego zbawienia. Jak pasterze zginamy kolana przed betlejemskim żłobem; jak mędrcy ze Wschodu oddajemy hołd Chrystusowi, Zbawicielowi świata. Jak starzec Symeon bierzemy Go w ramiona błogosławiąc Boga, bo nasze oczy ujrzały zbawienie, które On przygotował wobec wszystkich narodów: Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Izraela (por. Łk 2, 20-32).

Przemierzmy raz jeszcze kolejne etapy Jego ziemskiego życia aż po Kalwarię, aż po chwalebne zmartwychwstanie. W najbliższych dniach będziemy się zatrzymywać przede wszystkim w Wieczerniku, rozważając wszystko, co Jezus Chrystus uczynił i wycierpiał dla nas.

3. «In supremae nocte cenae (...) se dat suis manibus». Podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus, świętując Paschę razem z uczniami, złożył samego siebie w ofierze za nas. Dlatego Kościół, zgromadzony na Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym, powraca w tych dniach do Wieczernika i trwa tam w zamyśleniu i adoracji. Przeżywa na nowo wielką tajemnicę wcielenia, wpatrując się w sakrament, w którym Chrystus pozostawił nam pamiątkę swej męki: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane (...). Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana» (Łk 22, 19-20).

Ave, verum corpus (...) vere passum, immolatum!

Wielbimy cię, prawdziwe Ciało Chrystusa, obecne w sakramencie nowego i wiecznego Przymierza, żywa pamiątko odkupieńczej ofiary. Ty, o Panie, jesteś chlebem żywym, który zstąpił z nieba i który daje życie człowiekowi! Na krzyżu wydałeś swoje ciało za życie świata (por. J 6, 51): in cruce pro homine!
«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Autopromocja

Reklama

Reklama

Reklama