Benedykt XVI o cierpieniu najmłodszych

Chorym i cierpiącym dzieciom poświęcone jest papieskie orędzie na XVII Światowy Dzień Chorego. Obchodzony jest on w liturgiczne wspomnienie Matki Bożej z Lourdes. Benedykt XVI zaapelował do rządzących państwami o dopilnowanie, aby prawo w ich krajach należycie chroniło chore dzieci i ich rodziny.

Reklama

„Papież spogląda z ojcowską troską na miliony dzieci nieuleczalnie chorych, niepełnosprawnych, dzieci ulicy, ofiar wojen i konfliktów, przemocy i wykorzystywania, także seksualnego, ze strony dorosłych – powiedział Radiu Watykańskiemu ks. Dariusz Giers z Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia. – Benedykt XVI nie zapomina o dzieciach, które cierpią głód, umierają na skutek chorób zakaźnych, pozbawione są rodzin, domów i szczęśliwego dzieciństwa. Nie podaje liczb, gdyż to nie statystyki zmieniają rzeczywistość. Każde cierpienie, szczególnie bezbronnego małego człowieka, jest dramatycznym wołaniem o pomoc. Ojciec Święty zwraca się do wszystkich diecezji i parafii, aby objęły najgłębszą troską cierpiące dzieci. Wzywa personel medyczny, placówki służby zdrowia, instytucje państwowe i organizacje międzynarodowe do większego zaangażowania na rzecz dobra dzieci, poprawy stanu ich zdrowia fizycznego i psychicznego, przywrócenia im radości życia. Podkreśla zasługi na tym polu watykańskiego szpitala pediatrycznego Dzieciątka Jezus, który w tym roku obchodzi 140. rocznicę istnienia. Papież nie zapomina o rodzinach doświadczanych cierpieniem dzieci. Potrzebują one specjalnego wsparcia i świadectwa miłości z naszej strony. Benedykt XVI jednoczy się z nimi poprzez modlitwę i zawierza ich dzieci Matce Bożej, która tuli w swych ramionach małego Jezusa, a w Nim wszystkie dzieci świata”.

W tym roku Światowy Dzień Chorego obchodzony jest na szczeblu diecezji. W Watykanie zaplanowano z tej okazji 11 lutego popołudniowy różaniec dla chorych w bazylice św. Piotra oraz Eucharystię, której będzie przewodniczył kard. Javier Lozano Barragán. Na zakończenie liturgii z chorymi spotka się Benedykt XVI.

Za Katolicką Agencją Informacyjną publikujemy pełny tekst orędzia

Drodzy bracia i siostry,

Z okazji przypadającego 11 lutego, we wspomnienie liturgiczne Matki Bożej z Lourdes Światowego Dnia Chorego wspólnoty diecezjalne zgromadzą się wokół swych biskupów na modlitwę, by zastanowić się i podjąć inicjatywy uwrażliwiające na rzeczywistość cierpienia. Obchodzony obecnie Rok św. Pawła daje nam stosowną okazję, by wraz z apostołem Pawłem rozważyć fakt, że: „jak obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy” (2 Kor 1,5). Duchowa łączność z Lourdes przywodzi nam ponadto na myśl macierzyńską troskę Matki Jezusa o braci swego Syna, „pielgrzymującymi jeszcze i narażonymi na niebezpieczeństwa i trudy, dopóki nie zostaną doprowadzeni do szczęśliwej ojczyzny” (Lumen gentium, 62).

W bieżącym roku uwagę naszą kierujemy szczególnie ku dzieciom, stworzeniom najsłabszym i bezbronnym, a pośród nich ku dzieciom chorym i cierpiącym. Są wśród nich małe istoty ludzkie, noszące w swym ciele skutki chorób wywołujących kalectwo, a także te, walczące z chorobami ciągle jeszcze nieuleczalnymi, pomimo postępu medycyny oraz pomocy wybitnych naukowców i pracowników służby zdrowia. Są dzieci zranione na ciele i duszy wskutek konfliktów i wojen oraz niewinne ofiary nienawiści bezmyślnych osób dorosłych. Są „dzieci ulicy” pozbawione rodzinnego ciepła i pozostawione samym sobie, a także nieletni zbezczeszczeni przez ludzi niegodziwych, gwałcących ich niewinność, powodujących w nich uraz psychiczny, która naznaczy je na całe życie. Nie możemy też zapomnieć o niezliczonej rzeszy nieletnich umierających z pragnienia, głodu, braku opieki lekarskiej, jak też o małych wygnańcach i uchodźcach ze swej ziemi, którzy wraz z rodzicami szukają lepszych warunków życia. Wszystkie te dzieci podnoszą niemy krzyk bólu, odwołujący się do naszych sumień jako ludzi i jako wierzących.

Wspólnota chrześcijańska, nie mogąc pozostać obojętna wobec tak dramatycznych sytuacji, poczuwa się do przemożnego obowiązku interwencji. Kościół bowiem, jak napisałem w encyklice „Deus Caritas est” – „jest rodziną Bożą w świecie. W tej rodzinie nie powinno być nikogo, kto cierpiałby z powodu braku tego, co konieczne” (25,b). Pragnę więc, aby także Światowy Dzień Chorego stwarzał wspólnotom parafialnym i diecezjalnym okazję do pełniejszego uświadomienia sobie, że są „rodziną Bożą” i zachęcał je do uwidaczniania we wioskach, dzielnicach i w miastach miłości Pana, która wymaga, „aby w Kościele jako rodzinie żaden z jej członków nie cierpiał, gdy jest w potrzebie” (tamże). Świadectwo miłości stanowi część życia każdej wspólnoty chrześcijańskiej. Kościół od samego początku przekładał zasady ewangeliczne na konkretne gesty, jak o tym czytamy w Dziejach Apostolskich. Dziś, zważywszy na zmienione warunki opieki lekarskiej, odczuwana jest potrzeba jeszcze ściślejszej współpracy między pracownikami służby zdrowia działającymi w różnych instytucjach zdrowotnych a obecnymi na danym obszarze wspólnotami kościelnymi. W tej perspektywie znajduje pełne potwierdzenie wartość pewnej instytucji związanej ze Stolicą Apostolską, jaką jest Szpital Pediatryczny Dzieciątka Jezus, obchodzący w tym roku 140-lecie istnienia.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

Zobacz

Autopromocja

Reklama

Reklama

Reklama